błyskotliwy


błyskotliwy
błyskotliwy {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia, błyskotliwywi, błyskotliwywszy {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'odznaczający się inteligencją, dowcipem; efektowny': {{/stl_7}}{{stl_10}}Błyskotliwy umysł. Błyskotliwa wypowiedź, riposta. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'świecący, połyskujący światłem, lśniący, mieniący się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Z oddali widać było błyskotliwe światła miasta. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • błyskotliwy — błyskotliwywi, błyskotliwywszy 1. «efektowny, olśniewający, dowcipny» Błyskotliwy dowcip. Błyskotliwy człowiek, umysł. 2. rzad. «połyskujący, mieniący się, świecący» Błyskotliwe światła …   Słownik języka polskiego

  • Crystalicum — is a Polish role playing game released in 2006. It is set in a fantasy universe (with magic and such) but involving outer space environment (thus similar to the Spelljammer game). Much of the art is manga style. There is also a collectible card… …   Wikipedia

  • proch — 1. Beczka prochu «obszar, na którym panuje napięta sytuacja, mogąca w każdej chwili doprowadzić do konfliktu zbrojnego»: (...) wśród chłopskiej ludności narastało poczucie krzywdy wynikającej z nowych obciążeń na rzecz wielkiej własności… …   Słownik frazeologiczny

  • stracić — 1. Stracić głowę «pod wpływem emocji nie móc się zdobyć na spokojne, sensowne rozumowanie, przestać panować nad sobą, przestać myśleć logicznie»: Oferta tak bogata, że można stracić głowę, ceny o wiele niższe niż w Warszawie. TSt 3/2000. Nie mogę …   Słownik frazeologiczny

  • błyskotliwie — przysłów. od błyskotliwy a) w zn. 1: Opowiadać coś błyskotliwie. Błyskotliwie prowadzić rozmowę. b) w zn. 2: Lód skrzył się błyskotliwie w słońcu …   Słownik języka polskiego

  • błyskotliwość — ż V, DCMs. błyskotliwośćści, blm rzecz. od błyskotliwy a) w zn. 1: Błyskotliwość odpowiedzi. Błyskotliwość stylu. b) w zn. 2: Błyskotliwość sztucznych ogni …   Słownik języka polskiego

  • felietonik — m III, D. u, N. felietonikkiem; lm M. i «mały felieton» Błyskotliwy felietonik …   Słownik języka polskiego

  • narrator — m IV, DB. a, Ms. narratororze; lm M. narratororzy, DB. ów «osoba opowiadająca; w utworze literackim: postać opowiadająca przebieg akcji» Świetny, błyskotliwy, urodzony narrator. Ukryty, dyskretny narrator. ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • rozmówca — m odm. jak ż II, DCMs. rozmówcacy; lm DB. rozmówcaców «mężczyzna rozmawiający z kimś lub z którym się rozmawia; interlokutor» Błyskotliwy, dowcipny rozmówca …   Słownik języka polskiego

  • szampański — przym. od szampan ◊ Szampański humor, nastrój; szampańska zabawa «doskonały, świetny humor, nastrój; bardzo wesoła, wspaniała zabawa» przen. «pełen temperamentu, wdzięku; błyskotliwy, wspaniały» Szampańska dziewczyna …   Słownik języka polskiego